Robespierre

Het is een pervers, maar bijna onontkoombaar fenomeen in de geschiedenis van gewelddadige revoluties dat na de eerste heroïsche dagen een kleurloze bureaucraat de leiding overneemt. In de Russische Revolutie werd Lenin opgevolgd door een trage Stalin in plaats van een briljante Trotski. Zelfs na de Amerikaanse Revolutie wist de gevierde Jefferson ternauwernood president te worden tussen twee partijbonzen. De Franse Revolutie vormde geen uitzondering. Na het genie en idealisme van Mirabeau Danton en anderen die de Revolutie hadden gecreëerd, viel deze in handen van een gewetenloze en moraliserende bourgeois advocaat die was verdwenen tussen de achterste rijen van de eerste Staten-Generaal. Net als Stalin klom Robespierre op door onvermoeibare partijdienst en nauwgezette aandacht voor detail, en uiteindelijk door de executie van mannen die de ware helden van de Revolutie waren geweest. In tegenstelling tot Stalin was Robespierre echter een briljant redenaar die uiteindelijk op de guillotine werd vernietigd door de terreur die hij zelf had gecreëerd om zijn rivalen uit te schakelen. In Robespierre: The Voice of Virtue schetst Otto J. Scott een ironisch portret van hypocrisie aan de macht. Deze biografie is een studie naar morele arrogantie, zelfverklaarde deugdzaamheid en de effectiviteit van brutaliteit in de positie van politiek leiderschap; het is een heropvoering van de gebeurtenissen die Robespierre belichaamde: het Schrikbewind. Deze politieke situatie heeft zich sindsdien helaas maar al te vaak herhaald. Taal: Engels