Traveling through Text vergelijkt religieuze rafelgeschriften van moslims, christenen en joden in de late middeleeuwen. Deze vergelijkende benadering stelt ons in staat om te zien dat schrijvers in alle drie de religieuze gemeenschappen reisverhalen op dezelfde manier gebruikten om de perceptie van hun lezers vorm te geven door het gezag van de auteur te bevestigen. De centrale paradox van religieus reisschrijven is dat de reisschrijver over een plaats leest, meestal in een heilige tekst, besluit het lezen aan te vullen met de empirische ervaring van het bezoeken en beschrijven van de plaats, en zijn eigen beschrijvende tekst creëert. Maar door dit nieuwe boek te schrijven en zijn lezers zijn auteursautoriteit te laten weten, daagt de reisschrijver zelf de lezer uit om de nieuwe tekst uit te dagen. Is een boek ooit genoeg? Voor samenlevingen die waarde hechten aan hun heilige teksten is deze vraag een uitdaging. Maar het is een uitdaging voor schrijvers die stevig in de religieuze traditie leven. Taal: Engels