Dit boek, voor het eerst gepubliceerd in 1986, stelt een nieuwe benadering voor en illustreert deze voor de vergelijkende analyse van onderwijsbeleid, gebaseerd op antropologisch en historisch onderzoek. Het behandelt de transities van westerse landen zoals Japan en de Volksrepubliek China en onderzoekt daarbij culturele ideeën over menselijk potentieel en hoe deze de sociale en economische doelen van het onderwijs beïnvloeden. Een analyse van de problemen en opkomende patronen in ontwikkelingslanden laat zien hoe en waarom de betekenis van het leven voor het grootste deel van hun bevolking nog steeds werd beïnvloed door agrarische culturele modellen, zelfs na de introductie van nieuwe onderwijs- en beroepsopleidingen. In plaats van universalistische economische modellen en homogene moderniseringsstrategieën stellen de auteurs dat cultuurspecifieke betekenissen van onderwijs worden bepaald door de specifieke transitie van elk land van zijn agrarische verleden naar de sociaaleconomische omstandigheden van dat moment. Ze betogen dat veranderingen in de onderwijsontwikkeling net zo gevarieerd zijn geweest in doelen, middelen en betekenis als de culturen waarin ze hebben plaatsgevonden, en wijzen op de noodzaak van een dieper begrip van de culturele contexten waarin beleidskeuzes en ontwikkelingsplannen worden gemaakt. Taal: Engels