Deze studie analyseert de opkomst van de esthetische theorie in het achttiende-eeuwse Duitsland in relatie tot hedendaagse theorieën over de aard van taal en tekens. Dit perspectief is niet alleen uiterst relevant voor de discussie over literaire theorie, maar werpt ook veel licht op de esthetiek van de Verlichting. De centrale tekst die we hier bespreken, toont aan dat de uitgebreide vergelijking van poëzie en beeldende kunsten in dit belangrijke werk van esthetische kritiek berust op een theorie van tekens en een complexe en globale theorie van esthetische betekenis vormt. Zijn analyse van Laocoon wordt voorafgegaan door hoofdstukken die de onderliggende structuur en invloed van de metasemiotiek van de Verlichting vaststellen - dat is de plaats en functie van het tekenbegrip in de cultuur van het begin van de achttiende eeuw. Als een belangrijke herinterpretatie van Lessings Laocoon en van de ontwikkeling van de Duitse esthetische theorie zal dit boek van bijzonder belang zijn voor studenten en geleerden van de Duitse literatuur. Bovendien zal het, als een belangrijk hoofdstuk in de geschiedenis van de semiotiek, met voordeel worden gelezen door iedereen die zich bezighoudt met de geschiedenis van de literaire kritiek en de esthetische theorie. Taal: Engels