Dit boek betoogt dat elke strategie voor de omgang met Pakistan inzicht vereist in de complexe en turbulente geschiedenis van het land en in de zwakheden van zijn politieke en andere instellingen. Het beschrijft hoe, bij gebrek aan een inherente nationale identiteit, opeenvolgende militaire en civiele regeringen gebruik hebben gemaakt van de islam en Kasjmir - de onafgemaakte zaak van de opdeling - voor politieke doeleinden. Het onderzoekt ook de rol van het leger en zijn inlichtingendienst, de ISI, in relatie tot India, Afghanistan en interne politieke manipulatie. De aard en geschiedenis van de tribale regio's in Pakistan en Afghanistan, die in het Westen weinig worden begrepen en die veel van de vijandigheid jegens de VS verklaren, worden ook in detail beschreven. Na 9/11 verhoogde de steun van Pakistan voor terrorismebestrijding en militaire operaties in Afghanistan de vijandigheid van de bevolking jegens het Westen en daarmee de moeilijkheden van de regering om te leveren. Ondertussen dekte de militaire leiding haar weddenschappen af door banden te onderhouden met militante organisaties en met een opnieuw opduikende Taliban. Met de komst van een gekozen leiderschap, de opkomst van gelijktijdige politieke, economische en veiligheidscrises, tactische fouten van het Westen en de terroristische aanslagen in Mumbai eind 2008, werd de situatie verder gecompliceerd. Het boek besluit met aanbevelingen die met name gericht zijn op de nieuwe Amerikaanse regering voor een duurzame langetermijnrelatie met Pakistan, die meer aandacht en middelen met zich meebrengt voor institutionele opbouw en op termijn de vermindering van de rol en invloed van het leger. . Taal: Engels