De auteurs beschrijven hier een raamwerk waarin de typenotatie van functionele talen wordt uitgebreid met een notatie voor bindingstijden (d.w.z. run-time en compile-time) die onderscheid maakt tussen beide. Bijgevolg kan de mogelijkheid om code te specificeren en de juistheid van programma's te verifiëren worden verbeterd. Er zijn twee ontwikkelingen nodig: de eerste introduceert het bindingstijdonderscheid in de lambdacalculus op een manier die analoog is aan de introductie van typen in de niet-getypeerde lambdacalculus. Er worden ook methoden gepresenteerd voor het introduceren van combinatoren voor runtime. De tweede betreft de interpretatie van de resulterende taal, die bekend staat als de gemengde lambdacalculus en combinatorische logica. Het begrip 'geparametriseerde semantiek' wordt gebruikt om het genereren van code en abstracte interpretatie te beschrijven. Het genereren van code is voor een eenvoudige abstracte machine die voor dit doel is ontworpen; Het staat dicht bij de categorische abstracte machine. De abstracte interpretatie concentreert zich op een striktheidsanalyse die de analyse van Wadler voor lijsten generaliseert. Taal: Engels