Continental Idealism

Standaardbeschrijvingen van de negentiende-eeuwse Duitse filosofie beginnen vaak met Kant en beoordelen filosofen na hem in het licht van hun reacties op het Kantiaanse idealisme. In Continental Idealism betoogt Paul Redding dat het verhaal van het Duitse idealisme begint met Leibniz. Redding begint met een onderzoek naar Leibniz' dispuut met Newton over de aard van ruimte, tijd en God, en benadrukt de manier waarop Leibniz platonische en aristotelische elementen in zijn kenmerkende vorm van idealisme verwerkte. Redding laat zien hoe Kants interpretatie van Leibniz' opvattingen over ruimte en tijd vervolgens zijn eigen 'transcendente' versie van het idealisme vormgaf. Redding betoogt echter dat post-Kantiaanse idealisten zoals Fichte Schelling en Hegel enerzijds en metafysische sceptici zoals Schopenhauer en Nietzsche anderzijds bleven worstelen met een vorm van idealisme die uiteindelijk van Leibniz afkomstig was. Continentaal idealisme biedt niet alleen een nieuw perspectief op een van de belangrijkste filosofische stromingen in de geschiedenis van de filosofie, maar ook een waardevolle en heldere inleiding tot de oorsprong van de continentale en Europese filosofie. Taal: Engels