Methods and Nations bekritiseert een van de belangrijkste toepassingen van de twintigste-eeuwse sociale wetenschap: vergelijkende politiek waarvan de belangrijkste focus de natievorming in de Derde Wereld was, waarbij vaak wordt geprobeerd haar eigen praktijken universeel te maken en vanzelfsprekend te maken. Theoretici van de internationale betrekkingen die niet in staat zijn weerstand te bieden aan het cognitief imperialisme van een op de staat gerichte sociale wetenschap, hebben zichzelf laten koloniseren. Michael Shapiro probeert erkenning te geven aan vormen van politieke expressie - alternatieve manieren van verstaanbaarheid voor dingen, mensen en ruimtes - die hebben bestaan in de marge van de natiepraktijken van staten en de medeplichtige natie-ondersteunende verwaandheid van de sociale wetenschap. Taal: Engels