Toen hij 26 was, verliet de grote psychoanalyticus en filosoof Erich Fromm het jodendom, hoewel hij zelf afstamde van een lange lijn van rabbijnen en het product was van een vrome joodse opvoeding. Het titelessay van deze bundel werd voor het eerst gepubliceerd in 1930, slechts vier jaar nadat hij die eerste beslissende splitsing had gemaakt. Het was bedoeld om te wijzen op de toekomstige toekomst van Fromm's werk, waarin hij de visie presenteerde dat een begrip van de basisbehoeften van de mens essentieel is voor het begrijpen van de samenleving en de mensheid zelf. Ook de volgende essays tonen een man die zich uiteindelijk zou vestigen als een belangrijk denker die enkele van de meest invloedrijke en scherpzinnige politieke werken van die tijd produceerde. Taal: Engels