De Engelse Burgeroorlog was een tijd van ontwrichting, lijden en vervolging voor veel mensen, niet in de laatste plaats voor de geestelijkheid van de gevestigde kerk, die in steeds grotere aantallen uit hun levensonderhoud werd verdreven toen parlementaire troepen hun controle over het hele land uitbreidden. Toch hebben historici de neiging om hun lijden te bagatelliseren en zich in de meeste gevallen liever te concentreren op de vervolging van andersdenkenden na de herstelling. Op basis van een indrukwekkende reeks bronnen - met name de opmerkelijke reeks familie- en parochieherinneringen verzameld door John Walker in de vroege jaren van de achttiende eeuw - vestigt dit boek opnieuw de aandacht op de ervaringen van de afgezonderde loyalistische geestelijkheid tijdens de turbulente jaren van de jaren 1640 en 1650. De studie benadrukt hoe de ervaringen van de geestelijkheid kunnen helpen om gebeurtenissen in de bredere samenleving te verlichten en tegelijkertijd de unieke situatie te erkennen waarin predikanten van de Church of England zich bevonden. Want hoewel de plundering, gevangenschap en persoonlijk verlies van de geestelijkheid waarschijnlijk een indicatie was van de ervaringen van veel gewone mensen met een middeninkomen, zorgde de altijd aanwezige religieuze dimensie van het conflict ervoor dat er bijzondere aandacht werd besteed aan degenen die een religieus ambt bekleedden. Tijdens de oorlog en het interregnum vielen ijverige religieuze hervormers elk aspect van de gevestigde religie aan, gericht op zowel bestaande instellingen als degenen die ze ondersteunden. Geestelijken werden op ongekende schaal verdreven, veel geweld en vervolging ondergaan en gebrandmerkt als 'kwaadwilligen' en 'baälpriesters'. Door hun geschiedenis opnieuw te onderzoeken, biedt het boek een evenwichtige beoordeling van de vervolging, waarbij veel vooroordelen over de verdreven loyalisten worden uitgedaagd en nieuwe inzichten worden verschaft in de ervaringen en erfenissen van deze invloedrijke groep. Taal: Engels